CFP no 3 (27) / 2020

CFP

nr 3 (27) / 2020: Fotografia i muzeum

no. 3 (27) / 2020: Photography and the Museum

[English version – below]

Nawiązując do poglądów autorów, takich jak Urs Stahel czy Elizabeth Edwards należy stwierdzić, iż relacja pomiędzy fotografią i instytucjami powołanymi do jej gromadzenia, czyli przede wszystkim muzeami i archiwami, jest od początku niejednoznaczna i trudna do zdefiniowania. Badając przyczyny tej sytuacji proponujemy rozważyć, na ile tkwią one w naturze fotografii nieustannie redukującej bądź eskalującej znaczenia zawarte w otaczającej rzeczywistości, a w jakim stopniu wynikają one z niespójności współczesnej(ych) definicji muzeum z tak specyficznym medium o wciąż zmieniającym się statusie. Zarówno w teorii jak i praktyce muzealnej, pojawiają się wątpliwości dotyczące dotychczasowych kryteriów klasyfikacji i wartościowania obrazów fotograficznych. Schematy formułowania strategii kolekcjonerskich oraz pól badawczych oparte o historyczne i estetyczne tradycje okazują się niewystarczające i wymagają weryfikacji.

Przede wszystkim jednak chcieliśmy zaprosić do refleksji nad pojęciem fotografii jako obiektu muzealnego, w szerokim kontekście zmian pól i stopnia oddziaływania fotografii w społecznej i politycznej rzeczywistości, jej niejednoznacznego potencjału. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż współczesne muzea, aspirując do roli aktywnych uczestników kulturowego dyskursu, nieustannie stoją przed wyzwaniami generowanymi przez napięcia towarzyszące funkcjonowaniu obrazów w sferze społecznej.

Proponujemy przyjrzeć się również podstawowej misji muzeów jako instytucji gromadzącej i udostępniającej zbiory. Przypisanie fotografii rangi obiektu muzealnego w latach 40. XX w. (w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku rozpoczęto kolekcjonowanie fotografii już w 1928 r., a w 1940 r. został wyodrębniony niezależny dział fotografii w Museum of Modern Art) stawia przed instytucjami ważne zadania, wśród których znajdują się kwestie strategii kolekcjonerskich, mających wpływ na rynek fotografii, ale również inwentaryzacja, naukowe opracowanie, problemy konserwatorskie oraz zagadnienia prawne związane z pozyskiwaniem i udostępnianiem obiektów. Szczególnym przypadkiem są muzea gromadzące przede wszystkim fotografię i obiekty z nią związane. W ich funkcjonowanie wpisane jest także negocjowanie historyczno-estetycznych kryteriów oceny obiektów powstałych w tym medium oraz oczekiwań społecznych związanych z dostępnością prezentacji rzeczywistości.

Kolejnym interesującym obszarem jest funkcjonowanie muzeów wobec presji kreacji i budowania nowej ikonosfery, co wymusza radykalne renegocjowanie funkcji i znaczenia fotografii. Celowe wydaje się pytanie o strategie kuratorskie, które mogą być realizowane poprzez użycie zdjęć dla imitacji, udostępnienia lub kreacji rzeczywistości, traktowanej jako przestrzeni „gry” z obrazami bądź „śledzenia” poprzez obrazy, czyli środków zaczerpniętych z gier komputerowych, literatury czy filmów. W każdej z wymienionych sytuacji możemy zidentyfikować jeden z paradoksów współczesności polegający na jednoczesnym tworzeniu i niwelowaniu dystansu w celu budowania nowego potencjału obrazów. Dotyczy to przede wszystkim niemających materialnej realizacji obrazów multimedialnych czy wirtualnych. W tym obszarze istotne wątpliwości badawcze dotyczą nowej postawy wobec teraźniejszości obrazowej, a także pojęć takich jak styl czy autorstwo.

Artykuły podejmujące refleksję nad wskazanymi ale też innymi problemami dotyczącymi relacji między fotografią a muzeum, jak również prezentujące teoretyczny namysł nad całością lub fragmentami konkretnych kolekcji muzealnych, prosimy nadsyłać do 30 czerwca 2020 r. na adres: dagerotyp@shf.com  (w razie braku potwierdzenia otrzymania wiadomości, prosimy o powtórne przysłanie tekstu)                                                      W imieniu redakcji

Dominik Kuryłek, Małgorzata Maria Grąbczewska

Redaktorzy numeru

Termin nadsyłania artykułów: 30.06.2020

Tekst prosimy przygotować wedle naszych wytycznych dla autorów. Prosimy także o zapoznanie się z informacjami w zakładce dla autorów.

Zachęcamy do konsultowania tematów artykułów przed przysłaniem finalnego tekstu.

[English version]

“Daguerreotype. Studies in the history and theory of photography”
No. 3 (27) / 2020: Photography and the Museum

It should be stated here at the outset, with the arguments of authors such as Urs Stahel and Elizabeth Edwards in mind, that the relationship between photography and the institutions appointed to collect it, i.e. primarily museums and archives, has from the very beginning been ambiguous and difficult to define. In searching for reasons for this state of affairs, we propose considering to what extent they are inherent to the nature of the photographic medium, which continuously reduces or amplifies meanings embedded in the reality which surrounds us; and to what extent they result from inconsistencies in contemporary definitions of the museum in relation to a medium of such singular and ever-shifting status. In both museum theory and practice, there persist doubts about the prevailing criteria guiding the classification and valuation of photographic works. Systems for formulating collecting strategies and structuring research fields, based as they are on historical and aesthetic traditions, appear to be insufficient and in need of verification.

Above all, we wish to invite you to reflect on the concept of the photographic as a museal object, within the wider context of changes the field is undergoing; the degree of photography’s impact on social and political realities; and the medium’s undetermined potential. It is not without significance that contemporary museums, aspiring to play the role of active participants in ongoing cultural discourses, repeatedly find themselves confronting challenges presented by the tension triggered by the functioning of images in the social sphere.

We might also suggest revisiting the underlying guiding mission of museums as institutions that both acquire and present collections. The elevation, in the 1940s, of photography to the rank of museum object (the Metropolitan Museum of Art in New York began collecting photographs as early as 1928, and the Museum of Modern Art established an independent Department of Photography in 1940) delegated to institutions a multitude of responsibilities pertaining to issues ranging from acquisition strategies (with corollary effects on the photography market) to inventorying, academic analysis, conservation challenges, and legal issues related to acquiring, and providing access to, objects. A special case is museums primarily dedicated to collecting photography and artifacts related to the medium. Their efforts require a negotiation of the historical and aesthetic criteria by which works created in this medium have been assessed, as well as social expectations regarding the accessibility of the presentation of reality.

Another compelling area of interest is how museums operate in the face of pressure to create and expand new iconospheres, which necessitates a radical reassessment of the function and meaning of photography. It seems relevant, too, to inquire into novel curatorial strategies that can be implemented with the use of images for the simulation, dissemination, or generation of realities within a sort of “play” space, with images traced through methods adopted from video games, literature, and movies. In each case, we can identify a paradox of the present-day: the simultaneous rendering and leveling of distance in order to catalyze a new potential for visuality. This applies, above all, to multimedia or virtual graphics with no material implementation. Regarding this realm, significant doubts have been raised about current approaches toward visual contemporaneity, as well as our understanding of concepts such as style and authorship.

Papers that examine the issues and concepts described above, that delve into other questions pertaining to the relationship between photography and the museum, and that offer theoretical reflections on specific museum collections assessed either in their entirety or in part, may be e-mailed, by June 30, 2020, to the following address: dagerotyp@shf.com

We invite you on our website for more details: https://dagerotyp.com/about-eng/

On behalf of the Editorial Team,

Dominik Kuryłek, Małgorzata Maria Grąbczewska

Issue Editors

The deadline for sending the final articles is: 30 June 2020

Please prepare the text according to our editorial guidelines and then send to the address: dagerotyp@shf.org.pl

(if you won’t receive a confirmation from us, please send the text again)

We encourage our potential authors to consult the topics of the articles with the editorial board before sending the final text.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s